Tatlong Armadong Kalalakihan ang Nanloob sa Bahay ng Mag-Lola; Sa Kabila ng Kalbaryong Sinapit ay Lalong Kumapit ang Dalagita sa Pananampalataya

Tatlong Armadong Kalalakihan ang Nanloob sa Bahay ng Mag-Lola; Sa Kabila ng Kalbaryong Sinapit ay Lalong Kumapit ang Dalagita sa Pananampalataya

HeartbreakingInspiringStories

Nang marinig ni Lola Mercedes ang tunog ng doorbell ay dali-dali siyang nagtungo sa gate dala ang kaniyang pitaka sa pag-aakalang dumating na ang inorder nilang pizza. ‘Di niya akalain na tatlong armadong lalaki ang nag-aabang para pagbuksan sila ng matanda. Walang nagawa si Lola Mercedes nang tutukan siya ng baril sa kaniyang sintido at sapilitang pumasok sa loob ng bahay ang mga ito. Hindi rin niya nagawang sumigaw para balaan ang apo niyang si Faith.

“Huwag kang sisigaw! Sumunod ka sa lahat ng sasabihin namin kung ayaw mong dumanak ang dugo dito!”

“Parang awa niyo na po! Huwag niyo kaming sasaktan! Maawa po kayo sa amin!” pakiusap na Lola Mercedes habang humahagulgol ng iyak. Isang malakas na sipa at suntok ang naging tugon sa kaniya ng lalaking may mahabang pilat sa mukha, ang lider ng mga armadong lalaki. “Itali niyo ang kamay niyan. Pasakan niyo rin ang bibig. Baka biglang magising at magsisigaw, mabulilyaso pa tayo,” utos nito sa kaniyang mga kasama. “Ikaw, samahan mo ko sa taas. Tulungan mo kong halughugin ang mga kwarto. Isalpak mo sa bag ang lahat ng mapapakinabangan natin,” dagdag pa nito.

Walang kaalam-alam si Faith na pinasok na sila ng mga masasamang loob. Masyado kasing malakas ang tunog ng kaniyang radyo. Gusto kasi ng labing-apat na taong gulang na dalagita na naririnig niya ito habang naliligo siya sa kaniyang banyo kung kaya’t nang pinasok siya ng lalaking may pilat sa mukha ay hindi niya napigilang sumigaw sa sobrang gulat. Pinasadahan siya nito ng nakakapanindig balahibong tingin mula ulo hanggang paa. Binigyan siya nito ng nakakalokong ngiti bago siya nito kinaladkad pabalik sa kwarto at itinulak sa kama.

“Maawa po kayo sa akin! Parang awa niyo na! Bitiwan niyo ako! Huwag po! Parang awa niyo na!”

Punong-puno ng takot ang puso ni Faith ngunit ang kaniyang pagsusumamo ay nilipad lang ng hangin. Naging bingi ang lalaki nang masilayan nito ang mala-porselana niyang katawan. Ang tanging tumatakbo sa isipan nito ay ang marating ang langit sa piling ng isang umuusbong na bulaklak.

Naubos ang lakas ni Faith sa kakapigil sa bawat haplos ng lalaki sa kaniyang katawan, sa bandang huli ay wala siyang nagawa kung hindi idaan sa iyak ang lahat. Lalo siyang napahagulgol nang ang inosente niyang katawan ay tuluyan nitong nabiyak.

Habang nagpapakasarap ang lalaki sa ibabaw ni Faith ay walang tigil naman sa pagdarasal ang dalagita. Sa kabila ng mga pangyayari ay hindi nawalan ng tiwala ang babae sa Panginoon. Sa halip ay lalo pa siyang kumapit sa kamay Nito.

“Diyos ko! Bakit po nangyayari sa akin ito? Kahit kailan ay hindi ako sumuway sa mga utos Niyo. Bakit hindi Niyo ako prinotektahan? Parang awa Niyo na po! Iligtas Niyo ako mula sa impyernong ito! Pangako, hindi ako magagalit sa Inyo. Alam kong may dahilan Kayo kung bakit nangyayari ito. May tiwala po ako sa Inyo. Pakiusap, iligtas Niyo ako! Huwag Niyo po akong pabayaan!”

Nang makaraos na ang lalaki, isang malakas na katok ang narinig ni Faith sa pinto. Maya maya ay isang lalaking nakasumbrero ang pumasok. “Tumunog ang doorbell. Sino sa atin ang lalabas? Baka matunugan tayo kung kilala no’n kung sino ang nakatira dito,” pahayag nito.

“Mag-ayos ka! Harapin mo iyong tao sa labas. Huwag kang magkakamaling gumawa ng kahit na anong ikapapahamak namin. Isang maling galaw, tigok ang matanda sa baba,” babala ng lider kay Faith.

Nanghihina ang katawan ni Faith nang lumabas siya sa gate para harapin ang taong nag-doorbell sa kanilang bahay. Isang delivery boy pala ang dumating. Dala nito ang inorder nilang pizza.

“Papirma na lang po dito,” pakiusap ng delivery boy nang iniabot nito ang isa pang kopya ng resibo matapos matanggap ang bayad.

Isasara na sana ni Faith ang pintuan ng gate nang muling tinawag ng lalaki ang kaniyang pansin. “Sandali lang po, ma’am. Package one po ang inorder niyo. May kasama po iyang softdrinks.”

Nagtaka ang dalagita sa sinabi nito. Sigurado kasi siyang pizza lamang ang inorder nila. “Pero hindi…” “Sandali lang po at kukunin ko,” putol ng delivery boy sa sasabihin ng babae. Hindi na lamang kumibo si Faith. Tahimik niyang tinanggap ang tatlong baso ng softdrinks bago pumasok muli sa loob ng bahay.

“Ayos iyan, ha. May libreng gabihan pa tayo,” laking tuwa ng isang lalaking kalalabas lang ng kwarto ng mga magulang ni Faith. May bitbit itong malaking bag na punong-puno ng mga alahas, pera at iba pang mamahaling gamit.

Tinalian ng lider ang kamay ni Faith at nilagyan din niya ng tape ang bibig nito. Tinulak niya ang dalagita sa lugar kung saan nakahandusay ang lola nito. Pagkatapos ay nagtungo ito sa hapagkainan kung saan kumakain ang iba pa niyang kasama.

Sa bawat minutong lumilipas ay lalong walang kasiguraduhan ang mag-lola kung sisikatan pa sila ng araw gayunpaman ay ipinagpatuloy lang ni Faith ang kaniyang mataimtim na pagdarasal. Humingi na katatagan at lakas ng loob para tanggapin ang masalimuot na pangyayari sa kaniyang buhay. Katapangan na harapin ang panibagong araw. Kapayapaan sa kaniyang puso kung saan hindi galit at paghihiganti ang mangingibabaw. At higit sa lahat ay angking kakayahan na mapatawad ang mga taong nanloob sa kanilang bahay lalong-lalo na sa lalaking dumungis ng kaniyang pagkababae.

Ilang oras ang lumipas bago narinig ni Faith ang tunog ng sirena ng mga pulis. Lalo siyang kinabahan nang mapagtanto niyang sapilitan na nilang binubuksan ang gate ng kanilang bahay. Baka ma-alarma ang mga masasamang loob at tapusin ang kanilang buhay. Ngunit sa hindi inaasahang pangyayari ay wala siyang narinig na kahit na anong kaluskos mula sa hapagkainan. Malayang nakapasok ang mga pulis. Nasagip ng mga ito ang buhay ng mag-lola.

“Papa, buti nandito na kayo. Takot na takot po ako!” Humagulgol ng iyak si Faith nang makita niya ang kaniyang mga magulang kasama ng mga pulis. “Patawad, anak. Kung nakauwi lang kami nang maaga ay naprotektahan ka namin,” tugon ng ama ng dalagita.

“Mama, sinira niya ko! Hindi na ako buo!” Punong-puno ng pagsisi ang mga magulang ng dalagita ngunit lalong binalot ang kanilang mga puso ng pighati nang malaman nila ang impyernong sinapit na kanilang anak. Wala silang ibang nagawa kung hindi ang yakapin ito ng mahigpit habang walang tigil ang pagtulo ng kanilang mga luha.

Maya maya ay nilabas ng mga pulis ang tatlong lalaking nanloob sa bahay nila Faith. Mga wala itong malay. Mahimbing na natutulog. Wala silang kalaban-laban habang hinuhuli sila ng mga pulis. Ito ay dahil sa kagagawan ng isang delivery boy.

Nang mabasa nito ang paghingi ng saklolo na sinulat ni Faith sa resibo ay hindi ito nagdalawang-isip na ibigay sa dalagita ang softdrinks na nakalaan sana sa ibang kostumer. Ngunit bago niya ito iniabot sa dalagita ay hinaluan niya muna ito ng gamot na iniinom niya para sa kaniyang insomnia. Pagkaalis niya sa bahay nito ay agad siyang nagtungo sa presinto para humingi na tulong sa mga pulis. Ipinakita niya sa kanila ang resibong pinagsulatan ni Faith kung saan din nakasulat ang numero ng selpon ng mga magulang ng dalagita.   

Alam ni Faith na dahil sa masamang pangyayari ay mahihirapan siyang buuin ulit ang kaniyang sarili. Isang malaking bangungot ang naganap noong gabing iyon na patuloy siyang dadalawin sa kaniyang mga panaginip sa loob ng maraming taon. Gayunpaman ay patuloy siyang nagtitiwala sa Panginoon na malalagpasan niya rin ang pagsubok na ito. Patuloy siyang kakapit at mananalig sa Diyos. Na kahit anong mangyari ay hindi siya Nito pababayaan katulad na pagligtas Nito sa buhay nilang mag-lola sa pamamagitan ng isa sa kaniyang mga alagad, sa katauhan ng isang delivery boy.

More Stories